Προς ΣΥΡΙΖΑ: Θέλω να γίνω άλογο, νομοθετήστε με!

Έχω γεννηθεί σε χωριό. Μεγάλωσα σε χωριό, μέσα στη φύση και στα ζώα. Ανάμεσα σε γαϊδάρους, άλογα, ημιόνους, σκυλιά και γατιά. Τίποτε όμως δε με γοήτευε όσο τα άλογα. Καθόμουν με τις ώρες και τα χάζευα. Περήφανα, με τη πλούσια χαίτη τους, το γυαλιστερό τρίχωμα τους και τη φουντωτή ουρά τους. Ο καλπασμός τους μουσική στ’ αυτιά μου, το χλιμίντρισμα τους χαιρετισμός φίλου. Ασχολιόμουν ώρες μαζι τους και κάναμε μακρινούς περιπάτους, με ελαφρύ τροχασμό, παραποτάμια στον Αχελώο. Τα χρόνια πέρασαν κι έφυγα απ’ το χωριό. Τα άλογα έμειναν πίσω κι εγώ κουβάλησα την εικόνα τους μαζί μου. Κι όχι μόνο την εικόνα, αλλά και τα λόγια που τους έλεγα, και το συναίσθημα τους.

Και τώρα, αφού χρόνια έξησα σαν άνθρωπος με ανθρώπους, νομίζω πως είμαι άλογο. Σηκώθηκα το πρωί και πήγα κι έτρεξα στο δασάκι. Ανά πεντάλεπτο έριχνα κι ένα δυνατό χλιμίντρισμα. Χιπ, χιπ,χιπ…. Ευτυχώς μόνος …Αν υπήρχαν κι άλλοι σίγουρα θα φώναζαν τρελογιατρούς. Γιατί αυτός ο πρόλογος; Θα καταλάβετε αργότερα. Έπρεπε να περάσουν εξήντα χρόνια και νάρθει το προοδευτικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ για να ασχοληθεί με τις πτυχές της αλλαγής φύλου. Να αποκατασταθούν οι τρανς, οι γκέι κι οι κάθε λογής άνθρωποι που αντιμετωπίζουν θέματα αναντιστοιχίας εμφάνισης με το φύλλο γεννήσεως τους.

Όμως εγώ δεν θέλω ν’ αλλάξω φύλλο, μ’ αρέσει που είμαι αρσενικό, κυνηγός της γυναίκας, με βαρβατίλα που φαίνεται στο χιλιόμετρο. Θέλω να πάψω να λέγομαι άνθρωπος. Ναι μην εκπλήσσεσθε. Έχω απογοητευτεί απ’ το γένος των ανθρώπων. Δεν θέλω να είμαι άνθρωπος. Θέλω να γίνω άλογο. Με μακριά χαίτη, εύκολο αυτό, μέχρι να γίνει το δικό μου μαλλί μεγάλο, θα χρησιμοποιώ εξτένσιον και ποστίς, με λείο μαύρο τρίχωμα – θα παρω ορμόνες, θα βάλω τεχνητή ουρά – ιμιτασιόν απ’ τους κινέζους κι όσο για το αρσενικό μου μόριο, εντάξει δεν θέλω να το πω, ντρέπομαι, μη με ζητήσει κι ο Σειρηνάκης δηλαδή, αλλά τα έχω τα προσόντα κι αν υπερβάλω λίγο, το πλησιάζω ζωηρά το μέγεθος του αλόγου. Ρωτήστε και την Αφροδίτη, αυτή το γνωρίζει… εκ πείρας. Άλλωστε ήθελε να με βγάλει στο διαδίκτυο για ικανοποίηση των ανοργασμικών κυριών της Αθήνας. Μέχρι και διεθνή καριέρα μου υπόσχονταν. Αλλά εγώ δεν μάσησα αφού. Να εκπορνευτώ δηλαδή; Λάθος προσέγγιση, μου έλεγε η Αφδροδίτη. Δεν έχεις ευρύτητα πνεύματος. Ναι προφανώς δεν έχω…

Πάντως στο περπάτημα έχω ένα θέμα. Στα τέσσερα δεν έχω συνηθίσει να κάθομαι κι ούτε μ΄αρέσει. Ίσως αν γινόμουν αλογομούρης κι όχι άλογο. Δηλαδή ένα νέο είδος. Μου αρέσει η ιδέα. Κάτι σαν θεός Πάνας. Όρθιος, δίποδο άλογο, με το πουλί μου να κρέμεται, να περπατώ και να σειέται η γης. Μπορεί να το έχω και δίπορτο. Πότε όρθιος, πότε στα τέσσερα – αλλά εντάξει, δεν μου κάθεται αυτό. Τέλος πάντων. Το αποφάσισα, θα γραψω στον γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ και στον κύριο Κοντονή. Θέλω να γίνω άλογο. Προχωρημένα πράγματα. Και δεν μπορείτε να μου αρνηθείτε. Έχω το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Είμαι μια μειονότητα από μόνος μου. Προστατέψτε με. Νομοθετήστε με. Απαιτώ εκπαίδευση με ειδικούς δασκάλους, να καταλαβαίνετε τη γλώσσα μου, συγγνώμη το χλιμίντρισμα μου, να μου προσφερετε εργασία και ειδικό καθεστώς φορολόγησης, σε αντίθετη περίπτωση επίδομα ανεργίας και επίδομα αλληλεγγύης. Απαιτώ ακόμα, επειδή εγώ σε Θεούς δεν πιστεύω, να μη με προκαλείτε με τη πίστη σας. Κι επίσης θα χέζω όπου βρίσκω. Εκτός αν κάνετε ειδικές τουαλέτες σε κάθε κεντρική πλατεία. Αλλά και παλι δε νομίζω να πηγαίνω. Θα μου περιορίσετε την ελευθερία. Και κάτι σημαντικό. Θέλω αλογόδρομους, κάτι σαν τους ποδηλατόδρομους για να τρέχω ελεύθερα. Επί πλέον θέλω να φροντίστε για την σεξουαλική μου ανακούφιση. Θα μου φέρνετε δώδεκα παρθένες φοράδες το χρόνο, μία για κάθε μήνα, να μη πλήττω. Αν δεν το κάνετε θα επιτίθεμαι στους δρόμους σε κάθε μιά απ’ το ανθρώπινο γένος

Σαν άνθρωπος που θέλει να γίνει άλογο, επιθυμω να συγχαρώ τη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για την τροποποίηση που έφεραν αν και οι ίδιοι το ετοίμασαν και αρχικά. Κατέβασαν το όριο της αλλαγής φύλλου στα δεκαπέντε χρόνια. Το ξανασκέφτηκαν φαίνεται. Άντε και στα πέντε, σύντροφοι, γιατί να περιμένει να πάει δεκαπέντε; Άμα στα πέντε φοράει φουστανάκια και κουνιέται στον καθρέφτη ο κανακάρης σας κατευθείαν για αλλαγή φύλλου. Να μάθει να κουνιέται…

Στο μεταξύ, έχω μαι ελαφρά υποψία ότι μία από τις επόμενες κινήσεις αγαπητοί μου προοδευτικοί, ηθικοί, αριστεροί, θα είναι και η νομιμοποίηση της παιδοφιλίας, αφού μπορεί στα δεκαπέντε να κάνει αλλαγή φύλλου, γιατί να μη μπορεί να συμμετέχει σε σεξουαλικές πράξεις; Να είμαστε δίκαιοι έτσι;

Για να προλάβω το άνοιγμα αυτής της συζήτησης θέτω το θέμα μου.
Αυτοπροσδιορίζομαι ως άλογο. Θέλω να γίνω άλογο. Νομοθετήστε με!

Θέλω να γίνω άλογο
κι ας φαίνεται παράλογο
απ’ τους ανθρώπους μακριά
και τη λαθρό- αριστερά’
Α να χαθείτε νούμερα
που μας κερνάτε φούμαρα

Και που είστε; Υγιαίνετε και …σούζα τ’ αλογάκι !

Γράφει ο Δημήτρης Αρβανίτης, Συγγραφέας
Πηγή

Κοινοποίηση